*اهورامزدا*

☆اهورامزدا در اندیشه زرتشت☆

اهورامزدا را تاکنون پژوهشگران "دانای بزرگ هستی بخش" برگردان کرده اند.

به باور، برداشت ودل آگاهی من از بینش زرتشت در گات ها، "اهورامزدا" چم (:معنی) ژرف تر وارزشمند تر از این برگردان را دارد که در برخی نسک ها به آن اشاره شده است.

چنین اندیشیده ام که:

دانا: "اسم فاعل" است به چم کننده کار

کسی که می داند!

"بزرگ" نیز فروزه (:صفت) چیزهای مادی است. کوه بزرگ، سنگ بزرگ، ماشین بزرگ

اهورا نیز به چم "هستی بخش" گفته اند.

این برگردان نیز "اسم فاعل" است

کسی که هستی را "بخشیده" است.

با اینگونه برگردان از واژه "اهورامزدا"، پروردگار در اندیشه زرتشت نیز همانند خدای برخی ادیان، موجودی خواهد بود که در جایی مانند آسمان جای گرفته، سخاوتمندی کرده که هستی را به ما بخشیده است. او بزرگ وقدرتمند و گاهی خشمگین وانتقام گیرخواهد بود بنابراین شایسته است همه بنده وبرده چنین موجودی باشند. ولی در بینش زرتشت، هیچگاه به چنین خدایی با این ویژگی ها اشاره نشده است.

اشوزرتشت هنگامی که در سرودهایش "گات ها" از اهورامزدا سخن به میان می آورد، انگار از گونه ای انرژی وفروزه یاد می کند که سرآغاز وسرانجام هستی است. سراسر هستی را فراگرفته وبا آن آمیخته شده است. این خدا ویژگی موجودی که کننده کار (:اسم فاعل) باشد را در پیام او ندارد.

به باور من  واژگان "مزدا" و "اهورا" که اشوزرتشت گاهی جداگانه و گاهی باهم در سرودهایش از آن یاد می کند، هریک برگردان ویژه و نیکوتری دارد. خدای اندیشه پیام اور وآموزگار ایرانی، زرتشت؛ بسیار بالاتر از یک موجود ناشناخته است که کارهای سترگ وناممکن را از او خواستار باشیم وهرگاه چشم به راه معجزه وکار شگفت انگیزی از او داشته باشیم. سرنوشت نیک وبد را برایمان بنیان گذاشته باشد. پس از این جهان نیز پاداش و کیفر را برای کارهای نیک و گناهان ما آماده کرده باشد!

اهورامزدا "اسم فاعل" وکننده کار نیست

اگر چنین باشد!

چنین خدایی را چه کسی آفریده است؟

چگونه درهستی پدیدار شده است؟

 چنین خدایی پیش از"هستی" وجود داشته وفرآیند هستی یکی از کارهای اوست؟ یا نخست هستی به ریخت آمده و پس از آن خداوند درآن پدیدار شده است؟

در برداشت من از بینش اشوزرتشت: مزدا به چم " دانایی وآگاهی است وفروزه ای (:صفتی) که می توان به آن پیوسته کرد. بزرگی نیست بلکه " بیکرانی" است. 

بیکران (:آنچه پایان نمی پذیرد.)

دانش بیکرانی که از آغاز سبب پیدایش هستی بوده است و با هنجاری درست (:اشا) و به یاری خرد مرتوها (:انسان) که پیوسته یار وهمکار این "مزدا" بوده اند. آنچه از ملیون ها سال پیش تاکنون در زندگی پدیدار شده، کشف شده، آفریده واختراع شده تا همگان درگذر زمان به آگاهی رسیده اند. همه به یاری "دانش وآگاهی بیکران" (:مزدا) بوده است.

"اهورا" نیز در برداشتی که از بینش زرتشت داشته ام، " اسم فاعل" نیست. 

نیکوترین برگردان واژه اهورا (:هستی مند) خواهد بود نه "هستی بخش".

" هستی مند" آنچه خود دارای هستی است وبا هستی آمیخته شده است.اهورا اشغ پرشور هستی است.

همانند واژگان اندیشمند، دانشمند و هنرمند است که داری اندیشه، دانش وهنر می باشد.

بنابراین واژه "اهورامزدا" را می توان: 

"دانایی وآگاهی بیکران هستی مند" نامید.

دانش بیکرانی که هرگاه بخواهیم از او یاد کنیم، به او پناه ببریم یا به او نزدیک شویم؛ بایستی دانش را درخویش افزون سازیم، ازخرد بهره بگیریم تا به دانایی دست یابیم. آنگاه به راز هستی وچیستی پدیده های ناشناخته پی خواهیم برد.

آنچه تاکنون نشناخته، ندیده، درک نکرده و نشنیده ایم؛ با ابزار دانایی وخرد همگانی، اندک اندک آشکار شود تا بدین سان با خداوند هستی همراه وهماهنگ شده باشیم. 

 دانش وآگاهی بیکران (:مزدا) در هرهنگام و در همه جا یاور وپشتیبان ما خواهد بود چنانچه آن را دریابیم، به کارگیریم، ستایش کرده و خشنود گردانیم.

با این نگرش به اهورامزدا در بینش زرتشت؛ پندار گرایی، خرافه پرستی، نادانی و اندیشه پوچ در زندگی مرتوگان (:بشر) جایگاهی نخواهد داشت و بیگمان " اهورامزدا" که فروزه دانایی وآگاهی بیکران همگانی در هستی است، بهروزی وآرامش را پیوسته به دانایان پیشکش خواهد کرد.موبد کورش نیکنام.

*Ahuramazda*

 Ahuramazda im Gedanken an Zoroaster 

 Ahuramazda wurde bisher von Gelehrten als "großer existenzieller Weiser" übersetzt.

 Meiner Meinung nach hat Vedels Verständnis von Zarathustras Vision in den Ghats, "Ahuramazda" Cham (Bedeutung), eine tiefere und wertvollere Bedeutung als diese Übersetzung, die in einigen Genealogie erwähnt wird.

 Ich dachte:

 Dana: "Der Name des Täters" ist für den Arbeiter

 Jemand, der es weiß!

 "Großartig" ist auch die Substanz materieller Dinge.  Großer Berg, großer Felsen, großes Auto

 Ahura wird auch Cham "Existenz" genannt.

 Diese Übersetzung ist auch "Betreffname"

 Einer, der das Universum "vergeben" hat.

 Mit einer solchen Übersetzung des Wortes "Ahuramazda" wird Gott im zoroastrischen Denken wie der Gott einiger Religionen eine Kreatur sein, die sich an einem Ort wie dem Himmel befindet, großzügig war und uns Existenz gegeben hat.  Er wird großartig und mächtig sein und manchmal wütend und rachsüchtig, also lohnt es sich für jeden, eine solche Kreatur zu sein.  Aber nach Ansicht von Zoroaster wurde ein solcher Gott mit diesen Eigenschaften nie erwähnt.

 Wenn Zoroaster Ahuramazda in seinen Hymnen "Ghats" erwähnt, scheint er sich auf eine Art Energie und Wohlstand zu beziehen, die der Anfang und das Ende des Universums ist.  Es hat das gesamte Universum übernommen und ist damit verflochten.  Dieser Gott hat nicht die Eigenschaft einer Kreatur, die die Arbeit (: den Namen des Schauspielers) in seiner Botschaft tut.

 Ich glaube, dass die Wörter "Mazda" und "Ahura", die Ashura Zoroaster manchmal separat und manchmal zusammen in seinen Hymnen erwähnt, jeweils eine spezielle und schönere Übersetzung haben.  Gott des Denkens, Bote und Lehrer des Iran, Zarathustra;  Es ist viel höher als eine unbekannte Kreatur, ihn um große und unmögliche Taten zu bitten und immer nach Wundern und wunderbaren Taten zu suchen.  Er hat das gute und das schlechte Schicksal für uns festgelegt.  Danach hat die Welt Belohnungen und Strafen für unsere guten Taten und Sünden vorbereitet!

 Ahuramazda ist nicht der "Name des Täters" und funktioniert nicht

 Wenn ja!

 Wer hat so einen Gott geschaffen?

 Wie kam es dazu?

  Gab es einen solchen Gott vor der "Existenz" und ist der Prozess der Existenz eines seiner Werke?  Oder nahm das Universum zuerst Gestalt an und dann erschien Gott darin?

 Meiner Ansicht nach ist Schwartz Tesht: Mazda to Cham "Wissen und Bewusstsein und eine Gabel (: Adjektiv), die daran befestigt werden kann. Es ist nicht großartig, aber" unendlich ".

 Unendlich (: was nicht endet.)

 Unendliches Wissen, das von Anfang an die Ursache für die Erschaffung des Universums war, und zwar mit der richtigen Norm (: Asha) und mit Hilfe der Weisheit der Märtyrer (: Menschen), die immer der Begleiter und Mitarbeiter dieses "Mazda" waren.  Was vor Millionen von Jahren im Leben erschien, wurde entdeckt, erschaffen und erfunden, so dass jeder im Laufe der Zeit darauf aufmerksam geworden ist.  Alles mit Hilfe von "Unendliches Wissen und Bewusstsein" (Mazda).

 "Ahura" ist in meiner Wahrnehmung von Zoroaster nicht "der Name des Subjekts".

 Die beste Übersetzung des Wortes Ahura (: existentiell) wäre nicht "existenziell".

 "Existent" ist das, was die Existenz selbst hat und mit der Existenz verflochten ist.

 Wie die Worte Denker, Wissenschaftler und Künstler haben Sie gedacht, Wissen und Kunst.

 Daher kann das Wort "Ahuramazda" sein:

 Er nannte es "unendliches Wissen und Bewusstsein des Universums".

 Unendliches Wissen, dass wir, wann immer wir von ihm lernen wollen, Zuflucht bei ihm suchen oder uns ihm nähern;  Wir müssen das Wissen in uns selbst erweitern und Weisheit einsetzen, um Wissen zu erlangen.  Dann werden wir das Geheimnis der Existenz entdecken und was unbekannte Phänomene sind.

 Was wir vorher nicht gewusst, gesehen, verstanden oder gehört haben;  Mit den Mitteln des universellen Wissens und der Weisheit wird es nach und nach offenbart, damit wir in Harmonie mit dem Gott des Universums sein können.

  Unendliches Wissen und Bewusstsein (: Mazda) wird jederzeit und überall unser Helfer und Unterstützer sein, wenn wir es finden, anwenden, loben und gefallen.

 Mit dieser Ansicht von Ahuramazda in der Vision von Zoroaster;  Fantastik, Aberglaube, Unwissenheit und absurdes Denken werden keinen Platz im Leben der Sterblichen (Menschen) haben, und zweifellos wird "Ahuramazda", die Quelle unendlichen Wissens und universellen Bewusstseins im Universum, den Weisen ständig Wohlstand und Frieden bieten.

《Sattar khan》

Sie aßen Erde, aber erdeten sie nicht!

 #Sattar Khan sagt in seinen Memoiren:

 Ich habe nie geweint, denn wenn ich weinen würde, würde Aserbaidschan scheitern.  Und wenn Aserbaidschan versagt, wird #Iran scheitern.

 Aber ich habe einmal während der Verfassungsperiode geweint.  Und dann wurden wir 9 Monate lang ohne Wasser und ohne Essen belagert.  Ich kam aus dem Lager, ich sah eine Mutter mit einem Kind im Arm, das Kind ging aus #hunger zu der krautigen Pflanze und entwurzelte die Pflanze wegen schwerer Schwäche, sagte ich mir, jetzt beleidigt mich die Mutter des Kindes und sagt verdammt  Sattarkhan.

 Aber die Mutter umarmte das Kind und sagte: "Kein Problem, mein Kind, wir essen den Boden, aber wir tun es nicht."  Dort flossen Tränen aus meinen Augen ... Es lebe die Namen derer, die sich für die Ehre dieses Landes und für Wasser und Boden einsetzten ...

(منشور حقوق بشر)

‍ ‍ ☆سالروز نگارش منشور حقوق بشر☆

هفتم آبان ماه، سالگرد نگارش وثبت منشور حقوق بشر است که کوروش، شاه هخامنشى آن را پس از ورود به «بابل» و براى پشتیبانی از تیره های گوناگون این سامان بر لوحى گلین نوشت و چندسالی است که برای بزرگداشت جایگاه این شاه دادگستر ونام آور در ایران «روزکوروش» نام گرفته است.

منشور کورش که از سال ۵۳۸  پیش از میلاد به یادگار مانده است زمانی گمان می رفت که یکی از پادشاهان بابل آن را نگاشته است ولی پژوهش های درست باستان شناسی این منشور و اندیشه راستین آن را برگرفته از فرهنگ ایران دانسته و آنرا "منشورکورش بزرگ" نامیدند.

در منشور کورش، شهروندان برابر خوانده شده اند و در آن به پیشنهاد "کورش" پادشاه هخامنشى، دستور به آزادى اسیران داده شده و مرتوگان (:بشر) را در گزینش دین و آیین آزاد دانسته است.

در بخشی ازاین منشور چنین آمده: "ارتش بزرگ من بدون جنگ وارد بابل شد. نگذاشتم رنج و آزارى به مرتوها (:مردم) این شهر وسرزمین آن وارد آید. من براى صلح کوشیدم. برده دارى را برانداختم. به بدبختى آنان پایان بخشیدم. دستور دادم که همه مرتوها در پرستش خداى خود آزاد باشند و کسى آنان را آزار ندهد. فرمان دادم که هیچ کس هستی وزندگی را ازاهالى شهر نگیرد."

پس از برگردان این نوشته از لوح گلى منشور کورش،  در سال ۱۳۴۸ خورشیدى در گردهمایى حقوق دانان سراسر جهان در کنار آرامگاه کوروش در پاسارگاد، او را با شکوه ویژه ای،  نخستین بنیانگذار حقوق بشر در جهان نامیدند.

منشور کوروش در سال ۱۲۸۵ خورشیدى توسط هرمز رسام، باستان شناس آشورى- بریتانیایى، در منطقه بین النهرین کشف شد و هم اکنون در موزه بریتانیا نگهدارى مى شود. آرامگاه کوروش در بخش پاسارگاد در استان فارس به یادگار است که در فهرست آثار باستانى یونسکو به ثبت رسیده است.

گزینش ونگرش: موبدکورش نیکنام

《der charta der menschenrechte》

 ‍  Jahrestag des Schreibens der Charta der Menschenrechte 

 Der 7. Aban ist der Jahrestag der Abfassung und Registrierung der Charta der Menschenrechte, die Cyrus, der achämenidische König, nach seiner Ankunft in "Babylon" auf einer Glen-Tafel schrieb, um die verschiedenen Stämme dieser Organisation zu unterstützen, und die seit mehreren Jahren geehrt wird  Im Iran heißt es "Rose Cyrus".

 Die Charta von Cyrus, die seit 538 v. Chr. Erhalten wurde, wurde einst von einem der Könige von Babylon verfasst, aber die korrekte archäologische Untersuchung dieser Charta und ihres wahren Denkens leitet sich aus der iranischen Kultur ab und wird "Charta von Cyrus dem Großen" genannt.  Namens.

 In der Charta von Cyrus werden die Bürger als gleichberechtigt bezeichnet, und auf Vorschlag von "Cyrus", dem achämenidischen König, wurde die Freilassung der Gefangenen angeordnet, und die Märtyrer (: Menschen) konnten ihre Religion frei wählen.

 Ein Teil der Charta lautet: "Meine große Armee ist ohne Krieg nach Babylon gekommen. Ich habe nicht zugelassen, dass Leiden in die Menschen dieser Stadt und ihres Landes eindringt. Ich habe für den Frieden gekämpft. Ich habe die Sklaverei abgeschafft. Ich habe ihrem Elend ein Ende gesetzt."  "Ich befahl, dass alle Märtyrer frei sein sollten, ihren Gott anzubeten, und dass niemand ihnen Schaden zufügen sollte.

 Nachdem er diesen Artikel 1969 bei einem Treffen von Juristen auf der ganzen Welt in der Nähe des Grabes von Cyrus in Pasargadae aus der Tontafel von Cyrus 'Charta übersetzt hatte, wurde er speziell zum ersten Begründer der Menschenrechte in der Welt ernannt.

 Die Cyrus-Charta wurde 1285 von Hormoz Rassam, einem assyrisch-britischen Archäologen, in Mesopotamien entdeckt und befindet sich heute im British Museum.  Das Grab von Cyrus in der Pasargad-Sektion der Provinz Fars ist ein Denkmal, das in die Liste des UNESCO-Weltkulturerbes aufgenommen wurde.

 Auswahl und Einstellung: Er heißt Mubadkour